2 Yaş Sendromu

2 Yaş sendrpmu, 2 yaş çocuk sorunları

2 YAŞ SENDROMU

2 Yaş Sendromu Nedir?

Literatürde 2 yaş döneminde çocuğun özerklik çabasını “ 2 Yaş sendromu ” olarak nitelendiren birçok kaynak var. İlişki kurarken kullandığımız dilin çok kritik olduğunu düşünüyorum. 40’larındaki bir insana “Orta yaş krizinde, ne yaptığını bilmiyor.” demek o kişiyi rahatsız edeceği kadar, ona yardımcı da olmayacaktır eminim. Bu nedenle, 2 yaş dönemini de yaşamın zor bir gelişimsel parçası olarak nitelendirebiliriz…

2 Yaş Sendromu, Sendromdan korunmak

 

2 yaş dönemini anlamak için çocuğun gözünden hayata şöyle bir bakmaya ne dersiniz?

“Artık yürüyebiliyorum, az çok konuşabiliyorum, istediğim şeyleri yapabilmek konusunda becerilerim gün geçtikçe artıyor. Her şeyi çok ama çok merak ediyorum. Daha çok oyun oynamak, daha çok merak ettiklerimi incelemek, daha çok sesimi duyurmak, daha çok keşfetmek istiyorum! Annemden, babamdan bağımsız şeyler yapabiliyorum, bu harika! Ama bazen yaptıklarımın büyüklüğü beni ürkütebiliyor, onlar gelsinler bana doğruyu-yanlışı söylesinler istiyorum. O yüzden de sık sık denemeler yapıyorum. Yanlış şeyler yaptığımda çok kızıyorlar, korkuyorum.

Hayır, hayır, hayır! Benim istediğim olacak!”

Her şeyi kendi başıma yapmak istiyorum. Yapamadığımda çok öfkeleniyorum, bağırmak çağırmak, kendimi yerlere atmak istiyorum. Sürekli hayal kırıklığına uğruyorum. Odamın kapısını bile açmak ne zor! Zaten sabah da sandalyeden düşmüştüm. En iyisi ben biraz daha ağlayayımBana söylenen her şeye “Hayır!” demek istiyorum. Çünkü ben kendim olmak istiyorum artık. Ben annemden farklı biri miyim? Ondan ayrı olmak istiyorum, ama hayır ona çok ihtiyacım var. Kafam çok karışık. Bu kafa karışıklığıyla baş edemiyorum. Büyümek çok zor! Büyümek istiyorum, küçücük bebek halimi de özlüyorum… Hayır, hayır, hayır! Benim istediğim olacak!”

 

2 Yaş Sendromu, Sendromdan korunmak

Kendimiz olmak için attığımız başlangıç adımı bu 2 yaş iç sesleri. Bu yaştaki bir çocuktan beklenen tam da bu aslında. Bağımsızlaşma sinyalleri hiç gelmediğinde neler olup bittiğini düşünmemiz gerekebilir hatta. Bir düşünsenize, farklı bir birey olmak için, kendi düşünce ve görüşlerine sahip olabilmek için, önce diğerinin söylediğine karşı fikir geliştirmek gerekmez mi? İşte iki yaş çocuğu ilk karşı fikrini “hayır” diyerek belirtiyor. Ancak bu “hayır”lar sıklaştığında ise biz ebeveynler için hayat oldukça zorlaşabiliyor. Tam da bu noktada kendimizi sık sık çocuğumuzu engellerken, “hayır” derken, inatlaşırken bulabiliyoruz. Sanki bu iki yaş dönemine bazen iki yaş seviyesinde eşlik edebiliyoruz.

2 YAŞ SENDROMUNDA NE YAPILMALIDIR?

İşte 2 yaş dönemindeki çocuğumuza yardımcı olabilmek için kullanabileceğiniz bazı ipuçları:

 

  • Durumlara hazırlamak: “5 dakika sonra…” “Son bir kez daha” “…dan sonra” uyarıları ve bunlara sadık kalmak.
  • Duygu ve düşünceyi onaylama (anlaşıldığını hissettirmek): “Hava soğuk olsa bile yüzmeye gitmek istiyorsun. Gidemediğin için çok üzüldün biliyorum. Keşke gidebilsen…”
  • Seçenek sunmak: “Önce pantolonunu mu, tişörtünü mü giymek istersin?”
  • Ne yapmaması gerektiğini değil, neyi yapmasını istediğimizi söylemek: “Kardeşler itilmez. Arabalarını ve kamyonlarını itebilirsin.”
  • İşbirlikçi ve oyuncu tutumlar sergilemek.
  • Mücadeleye davet etmek: “Bakalım, 5’e kadar saydığımda bu sandalyeye oturabilecek misin?”
  • Dirence karşı hazırlıklı olmak: “Ben yetişkinim, o bir çocuk. Bununla baş edebilirim.”
  • Sağlıklı sınırlar koymak ve tutarlı bir şekilde buna uymak.
  • Yapamadıklarını değil, yapabildiklerini vurgulamak: “Sana söz verene kadar ne iyi sabrettin!”
  • En önemlisi, görünürde ne yaptığı değil, içinde neye ihtiyaç duyduğunu anlamaya odaklanmak. Olası iç seslerini düşünmek ve duygularını fark etmesinde rehberlik edebilmek.

2 Yaş Sendromu, Sendromdan korunmak

Tabi bunlar her zaman uygulaması kolay yöntemler değil. Özellikle de içimizdeki çocuk sabırsızsa, hala büyümekteyse, farklı ihtiyaçları varsa- kendi çocuğumuzun ihtiyaçlarını, duygularını fark etme ve ona yardımcı olmak çok zorlaşabiliyor. Bu öneriler havada kalabiliyor. Kendi içimizdeki çocuğun ihtiyaçlarına odaklanmak, ihtiyacımız olan desteği almak da yetişkin olarak bizim sorumluluğumuz aslında… Çünkü kötü çocuk yoktur, kötü hisseden çocuk vardır. Hissettiği olumsuz duygularla baş edebilen yetişkinlere ihtiyaç duyar çocuklar.

İleride kendini gerçekleştirebilen, kendine ait görüşleri olan ve bunları savunabilen bireyler yetiştirebilmek için bu dönemde onlara olabildiğince rehber olmak çok önemli. Yani, her nasıl yaparsak yapalım onlara arada sırada bile olsa şu mesaj gittiğinde gelişimlerine olumlu katkıda bulunduğumuzu düşünebiliriz: “Büyürken zorlandığını görüyorum. Sen zorlanırken bazen biz de zorlanıyoruz. Ama ne olursa olsun buradayız, seni olduğun gibi seviyor ve kabul ediyoruz. Biz hayatta sana iyiyi bulman için rehberlik edeceğiz. İyi ki varsın.”

 

Bahar GÜNDÜZ ÇAKIR
Uzman Klinik Psikolog / Tinüs Psikoloji – Etiler
Instagram: @psikologbaharcakir

08.11.2018

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Konuşma Başlat
1
Whatsapp
15 TL indirim için İndirim Kodu: Bayram